Padişahım Allah var

Aşık’ın derdi çok sırrı izhar eylemez
Mâ’mûr olmadan sarayı Hû peylemez
Cümleden dûr olmadan aşk eylemez
Mâkâm-ı aşk der, Padişahım Allah var

Bilmedim âlemde çok ağyarı yâr eyledim
Zan sebeb yâr ettiğim bil-cümle düşmanım
Râht-ı tahtın rûzi aşkında hep olsamda hor
İki âlemde Hû yârdır, Padişahım Allah var

Aşk der zikreder gönlümü perişân eylerim
Cismu cânı tamir etmez hânu virân eylerim
Özgür Sûfîyim nefsi köleye kulluk eylemem
Mevlâdır aşkım benim, Padişahım Allah var

Gönül dilini gel kalbe eyle dilrûbâ agâh
Muhabbet güneşine selam dur ve secâh
Müşkülün varsa ilâhî dergahı bil müracâh
Arama hiç gayri kıble, Padişahım Allah var

Çıkar ha alma mazlûmun âhını âhı aheste
Gavz-ı azam sözünü gel sen heder eyleme
Kamu hakkı yetim hakkı alır hakkını aheste
Üzme, bîzâr eyleme, Padişahım Allah var

Bilirsin sana millete faydası yok onca gıybetin
Gördün mü hiç zarar vicdandan muhabbetten
Aç gözünü koltuk kayar da ibretli bir kıssa olur
Kul hakkı bu, öteye kalır, Padişahım Allah var

Hevâya nefse uyup hiddetle verme ani karar
Dalkavuğa şaklabana bakıp asla itibar eyleme
Ehl-i hakikata zulmedip, Rabbine etme isyan
Tekebbürlük kibre kapı, Padişahım Allah var

Vefâsı yok bu ehl-i siyasetin çirkef devranın
Poyraz eser yeller kalmaz taht-ı Süleyman’ın
Yalnız adı kaldı bak koca tabîb-î Lokman’ın
Bir lahza ömür geçer, Padişahım Allah var

Ehl-i irfânım diye fahirle atma özünü meydana
El elden, söz sözden üstündür, uyma şeytana
Cihanda tatlı dilli olmak yarışır lider insana
Yakînin olsa Hak ekvâna, Padişahım Allah var

Konuşma mübâşirin cahili ehl-i nâdân ile insaf et
Vicdanının sesini dinle, cömert ol, bolca ihsan et
Belki sultansın, mânâda sultân ol zahirde hadim
Sakın kalpleri kırıp incitme, Padişahım Allah var

Güvenme makamına evlada servete mal u mülke
Görmedin mi nice oldu Karun, yerin dibinde mülkü
Hâsılı bir kâmil-i insan isen zinhar bu canları incitme
Fahr-i âlemi zîşânı hiç incitme, Padişahım Allah var

Cefâ eylemek istersen kolay bahane murad edersin
Zulme kılıf bulmak âsân, celâl içinde cemâl nerede
Evliyâ çıkmaz siyasîden ama vefânı burak edersin
Sıratta, mizânda hesap çetin, Padişahım Allah var

Sakın sen sen ol ezâ cefâya taraf olma, eden bulur
Rabbin gölgesinden mahrum, gafil olandır nâ-şükür
İnleyen nağme olma Hak nişânı takana bigâne olma
Adl-i ilâhî bu mutlak tecelli eder, Padişahım Allah var

Haccâc-ı zâlim libâsı mâsûmiyetle gezerken mağrûr
Ehl-i beyti kovardı, zavallı çevresinin esrârına mesrûr
Cemelde Sıffınde iki hak hançerledi mazlûmu giryân
Alır hakkını âh eylese de ihvân, Padişahım Allah var

Kıskançtı şeytan, gururundan haddi aşmıştı havası
Kibir izârı, azâmet îşârıydı, başımıza bela kinci oldu
Alem onun mihnetine inadı ceberrut yıkılır zihniyetine
Kimse ne Mehdi ne Halife değil, Padişahım Allah var

Rabbim bir, şahit ol İlâhî senden özge maksadım yok
Şu fâni dünyada tek rızandan özge Yârab hâcetim yok
Cümle âşıklara kapındır onca ehl-i derdin hep devâsı
Kapından gayri yerde hâcetim yok, şahidim Allah var

Rüyeti Şîr
Kitchener, Kanada

20 Aralık 2013

Clip to Evernote

Bir Yorum Ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

ÇEVİRİ: Arif Onur Hangişi