Arayan Yolcu

 

Arama Allah’ı, ne havra, ne kilise nede camidedir

Her şeyde her yerde, seven kalpde cemi câmidedir

Arayan yolcu kâinatda bulur izi, sürer yüzüne özü

Kimse ölmez bulup görüştü mü ölümsüz kalır sözü

 

Gerçeğe lal sahte gurular, şeyhler sarmış her yanı

Sıfır lider az, bencil diktatör, hava civadır her yanı

Hakka dilbeste lider şeffaftır, camdan daha berrak

Övmez kendini, bildirir sana kendini, sudan berrak

 

Hazineler gizlidir harâbelerde, yıkık gönüller sultân

Kırık kalpler taşır aşkı, sırça sarayda ne gezer sultân

Dil bezirgânı ara bozar, sözü sanki kedimsi mırıltılar

Suskun âşık kalbe vücutla konuşur, aşktan mırıltılar

 

Nasıl bilirsen Rabbi, nefis öyle bilir, görür, konuşur

Kin, haset kıskançlıksa işi, dil azabı, nefreti konuşur

Yaradılanda Yaradanı gören derviş suçlamaz âlemi

Bilir rahmeti sonsuz aşkla sabırla kuşatır tüm âlemi

 

Yalan hayalde bedbâht üzülür, duyarsa Hakka yolcu

Bitmeyen bir sanatsın, insân bu mükemmelliğe yolcu

İçte, dışta eser nice fırtına, alt üst olursun kader gizlidir

Tesadüf yok, kaza, kader, ölüm, kıyamet ve gayb gizlidir

 

Sabır miskînlik değil aksiyonla zıplayarak beklemektir

Sabırlı bilir hilâl emekle büyür, iş dolunayı beklemektir

Sabırsıza hep gülün dikeni görünür, bilmezki kokusunu

Sabırlı bulutlu gecede dolunayı görür, duyar kokusunu

 

Tüm kapılar kapansada elbet açılır bilinmez bir kapı

Şükretmek ne zordur, kapılar sürmeli, kader bir kapı

Sûfî verilmeyene hamdli, verilene herkes şükürlüdür

Arayan bulur kalbinin aynası aşkı, her hâli şükürlüdür

 

Doğru yola ulaşan yolcu kafaya bakmaz, kalbe çalışır

Vicdan söyler tek doğruyu el, kol, dil, göz Rabbe çalışır

Zihin oyun oynar, nefis aldatır, pâk kalbe doğar güneş

Bilirsen kendini, dönersin, Rabbin evi kalbte tek güneş

 

Rüyeti Şîr Fârûk

Roma, İtalya

23 Ağustos 2012

NOT: 27 Ağustos 2012’de herkul.org’da yayınlanmıştır.