Aşk Tek Elif’tedir

Gönle açılmadan cihânı feryat figan ağlar gördüm
Rahman’ın rahmet eserlerini tecelli etti de gördüm
Perdeler açıldı da beni göreni, görmüş olanı bildim
Rabbimin tükenmeyen sözünü tek bir Elif’te bildim

Akıl susunca aşk konuşur, gönül tarafına geçtim
Gönül nedir sorana gönül eri bilir dedim, geçtim
Maruf ile ârife az çok sözcüyüm, kendimi ezdim
Sanma ki gönülden evlâsı var, kötü ruhu ezdim

İç okuma, kalb huzuru olmadan namaz olmaz
Gönül eder Rabbe niyaz, halka yalvarma olmaz
Gayesiz çile, bela olur da divâne yüceliğe ermez
Aranılanın son merhâlesinde arayan aşka ermez

Yüreğim aşk ateşiyle tekçe doğruluk konuşur
Dinleyemeyen kabiliyetsize, densize konuşur
Surat sık değişir, Nur sirete, mânâya görünür
Akıl Sevgili’yi anlatmaktan âciz, hiçe görünür

Malı kıbleyse canından kıymetlidir, canı yoktur
Külhanı ambara yerleştirmenin anlamı yoktur
Aldatan zâlimin kalbi bozuk, mü’minse ne yazar
Az çoğa delildir, paraya tapanın aşkı ne yazar

Akıl kişilerin zindânıdır, aşk kısırdöngüyü çözer
Aşk, teklif, plan fakiridir, taşkın gönül dili çözer
Nefsini bilmek kalb işidir, aklını seven hep şaşar
Lütfuyla kahrıyla evirir çevirir kalbi O, âlem şaşar

Kimisi derya kuşu, kümese sığamaz, girmez
Kimisi evcil hayvan, ormana konamaz, girmez
Kimi özgür ruhludur, kafese koysan hep kaçar
Kimi yüreğinde mühürlü, aşka sığamaz, kaçar

Şeriat kadehinden akan ballı süt sarhoşa ziyan
Kendine tapan nefislere soluduğu nefes ziyan
Halk doğru sözden sıkılır ister nifak, oysa haram
İkiyüzlülükte hoşnutluk bulanlara saadet haram

Aşkı bilmeyen serkeş gâfil Hak yoluna girmez
Câhile bin söylesen, işitip irfân yoluna girmez
Şeytan yoluna girenin çoğu Rahmân’ı bilmez
Gerçek müslüman olan er, isyanı çâre bilmez

Aşk kaçkını aldanır, mühürlü kalb yola gelmez
Bu nice ümmeti İslâm’dır, sünnet yola gelmez
Ne Kur’an bilir okur, ne dinler, sohbeti bilmez
Getirmez Salavât, Hak dostu Habibi de bilmez

Mumla yoldaş ararım, nasipsiz kul yolu sormaz
Gönlüm mârifet söyler, derdimi kimse sormaz
Sabrım az, dilim iğneli ağdalıdır, kibirli bilmez
Dosdoğru düz söylerim dikine, ölü kalb bilmez

Gören deli sanır, has sohbetini dinleyen gitmez
Veli sanan selâm verir, hâl ve makamlar gitmez
Kerâmet göstersen ne, Elif’te aşkı herkes bilmez
Rüyeti Şîr Fârûk hiçtir, Rabbi bilir, halk bilmez

RÜYETI ŞÎR FÂRÛK TARAFINDAN YAZILDI. . | SIZDEN GELENLER