Aşka Reçete

Kim ki Rabbi buldu kendi yok oldu, fâni yâr aşkı bitti
Biz kim Allah’a aşk kim, altın kafeste delice esirlik bitti
Habib-i edibiyle Allah aşkında kaybolunca fâni aşk bitti
Yüreğime sevgiyle Rasûlullâh doldu, sahte nura ilgi bitti

Kör âşık değilim, aşka ruhumda ince dokunur severim
Ne değişken günaha teşne kalbi, nede pir aklımı severim
Akıl ve kalp belki unutur, adaletin sahibi Hakkı severim
Ne duran ne unutanlara bel bağlarım, tek Rabbi severim

İnsanlar susanı korkak, gören körü basiretsiz bunak sanır
Görmezden gelmek affetmektir, işletir eğlenir aptal sanır
Af etmeyi bileni ahmak yerine koyar, çantada keklik sanır
Yanılır, dostu kaybeder, şeytanı melek, meleği şeytan sanır

Bir kaç sevdim sözüyle hemen şımarma be mahiyeti Nur
Hayalindeki cennetvâri yuvanı kur, beyninde saklama ur
Uyan uykudan iki cihâna lazım keskin zekan safinur Nur
Zâlim istemesede tamamlanır dünyada denge, ukbâda Nur

Cihânda âşkıma tek mecbur sanma kendini mekruh olur
Suizân, yalanla itham vakit kaybı, ikimize ölüm âsan olur
Fazla âşık usandırsanız biliniz sonunuz hüsran müflis olur
Neler çeker bu gönül, dildâr eyleme şikâyetim yaman olur

Bahtına ağlama güzelim, terket figânı, vardır sana devâ
Her derdin dermanı bulunur, sahibinden dile, umut devâ
Aşk ağlatır, dert söyletir insanı, sana ait olana saygı devâ
Sakla zıynetini, uzatma başka zıynete el, vardır aşka devâ

Verilene, nimete şükredersen, kimse mutluluğunu bozamaz
Bedeni, ruhi hazlarda huzur arama, o derdine devan olamaz
Nâmahremlerle sanal haram sevişen hasta ruh felâh bulamaz
Erdemin, samimi ihlas edep, hayadır; yiten iman dik duramaz

Eğer nâmahrem ruhta aşk ararsan, bilki dava yolunu tıkarsın
Açıktan iblise lânet eder, sonra gizliden gizliye ona itaat edersin
Ya olduğun gibi görün yada göründügün gibi ol, işte kutlu reçete
Başkası olma kendin ol, sen böyle daha güzelsin, aşka asli reçete

 

Rüyeti Şîr Fârûk
Kitchener, Kanada
13 Temmuz 2012