Destûr Yâ Resûlullah

 

Her kime bir nefes üfledi selâm verdi

Gönlü açık Hak’a cânın mâkâmı Nebi

Sevdi inâyeti âşık aşkı pişirdi demledi

Aşk ile Ahmed’i kalbine kelâm eyledi

 

İhsânların sayısız, şükreden eyle dilimi

Sensiz geçen ömür isrâf, destûr yâ Nebi

Her hücre her kıl bedende gelse de dile

Övgünün binde biri bile râm kıldı dilimi

 

Nefsime bas ayağınıda irâdeyi ver elbet

Başımda kıl sevdânı tek sevgini yâ Nebi

Vâki duyur kararı keremini, aşkla gayret

Sohbeti cânânlarda gel meclisini yükselt 

 

Unutayım cihânı gözde perdemi kaldır

Benliğimi çıkarsam aradan keşke Nebi

Emekler sensiz gönle bağlı çulsuz şaldır 

Yer ve gök ağlasa engelsiz rızâna erdir 

 

Amellerin safâsı beyaz güvercin konur  

Her gün kabrine gelir o nedimin Nebi

Haram olan nimet haramzâdeye gider 

Helâl olanlar helâl yiyenler aşka gelir 

 

En aydın kalp içinde mâhlûkat virâne

Niyeti hâlis ameldesin tertemiz Nebi

Sözün muhabbet, kevser, hayât suyu

Günahkârın kan gözyaşında cân suyu

 

Zikrin hâli varsa melekesi hâsıl virde 

Dünyâda nefsi ölen daha ölmez Nebi 

Ölmeden öğretde ölmeyi şefâat buyur

Şeriri kazıyan, hayır söyleyicin buyur

 

Resulûm, Habibim dedi saygıyla andı

Rabbim şöhretini, şanını yüceltti Nebi

Nâmını dünya ve ahirette ucâ yükseltti

Aşkı güzel etti ismi güzel kendi güzeli

 

Kalbime nurlu aynasın güzeller güzeli

Bir küfür zünnârı ilişti, destûr yâ Nebi 

Gurur, ucub, kibir kiri çıkmaz bir türlü

Bir batman ihlâs lütfet, al sonra alı balı

 

 

 

Rüyeti Şîr Fârûk

19 Nisan 2013

Brantford, Kanada