Kartal’ın Düşü

 

Özgür bir kartalım dağlar başında, yırtarım bulutları kanatlarımla uçarım

Durdurmayın beni, ruhum sıkılır, boğarsınız kartalı, uzaklara gider uçarım

Keskin gözlerim kuşbakışı tepeden görür alemi, kurallara sığmam uçarım

Dağların bağrında yuvam, bulutlar beyaz yorganım, rüzgarla yarışır uçarım

 

İkinci bahar ömrümde haykırırım, parçalarım pençelerimle karanlığı yırtarım

Haykırırım doğruları, ezerim yalanları, uç kartallarla zirvede buluşur, yırtarım

Çift başlı kartalın sağ başı doğuya bakar, sol başı batıya bakar, zulmü yırtarım

Selçuk’um, Alparslan’ım, Kılıçarslan’ım, Melih Şah’ım, okumla avlar, yırtarım

 

Acıtmam, lafı eğip uzatmam, en asileri dahi kırmadan iknayla teslim alırım

Etmem kimseyle alay, geçmem dalga, sarmalarım kırıp kalbi aşkla saki olur

Giy tevazu hırkasını, günahlarını özünün kirini temizle, içinde baği said olur

Her dem teyakkuz soluklu kula bilinmeyenler sunulur, kim şaki kim said olur

 

Kartala serçe şefkati gerek, izzetli düzgün duruşunla kuşat, serçe kalbim hıçkırır

Ruhum serçenin aşkını duymazsa boğulur, nefes alamaz da kartal’ın düşü kırılır

Hop hop serçe yüreğinle kartalı severde yıkarsın firavunu erenlik yolu uca açılır

Enaniyeti itiraf eder, serçe kuşumda hiçliğime ağlarsam eğer, asil kartal yükselir

 

Rüyeti Şîr Fârûk

Kitchener, Kanada

06 Temmuz 2012