Aşkı Seviyorum

Hem Hilalı seviyorum hem Yıldızı

Hem nârı seviyorum hem rummâ

Ne vatansız yapabilirim ne bayraksız

Taşı yastığım toprağı yorganım ülkem


Hep tüter burnumda türkün, sevdâlıyım

İstanbul kalbimin ışığı, Anadolu güneşim

Gecenin yalnızlığında ilham perim gelir

Şafakın kızıllığına dek yüreğini boşaltır

 

Seherin ilk ışıkları horozun ilk ötüşünde

Bahçemin nazlı gülüdür, rayihâlar yayar

Hayatımın  tek kahramanı davam tüllenir

Kafatasımı tıklatan sorulara fena patlarım

 

Üşüyen ruhum karanlıkta fener arar durur

Kelebeğin rüyasıdır düşlerim,  ruhum sever

Nur’unu tamamlamayı vaat edeni kul sever

Sazı sözüde severim, gönül dili aşkım sever

 

Bülbülün güle aşkını ifadeye kelimeler yetmez

Ben susunca aşk konuşur, gül de susar sandım

Ne kadar yanılmışım, ikisinede verdiğim yetmez

Her aşık bülbülü özüne ister, Beyaz Gül’ü kıskanır

 

Gece çöktüğünde inim inim inlerim, ağlarım

Aşkımın ateşi  sönmez, hicran kalbim, ağlarım

Uyku görmez gözlerim, dualarla hep ağlarım

Sevgili’den bir buse gelse, ak sevinçten ağlarım

 

Kimi seviyorum bellidir, kalbimin tek sahibini

Yağmurla baharın damlacıkları düşer kalbime

Delicesine sevdiğim tek yarim neyimi sever ki?

Kalbimi temizlersem Dost evine gelir, sever beni

 

Zorlamayın boşuna kalbimi kimseye veremem

Bülbül olup nadide gülü koklarsam Hak görünür

Buğulu gözler dermanım, aşka can verir, dirilirim

Demlenen duygularımla saf yüreğime inciler düşer

 

Severim tek Hakk’ın tecellilerini, cemaline doyamam

İnkarcılara uyup Bir Yaradan’a şerik, ortak koşamam

Tut elimden Efendim, duana muhtaç, A’rafta gedayım

Merhamet eder Rabbim, lütfuna, kereminine sezayım

 

Rüyeti Şîr Fârûk

Kitchener, Kanada

15 Temmuz 2012

 

.