Hiç Şair

Şair müsveddesiyim, acemi ve çaylak
Ağarmadık kılım yok, beyazdır sakalım
Saklamak boşuna çaba, epey çatlağım
Yüce dağın tepesinde dervişçe yaşarım

Hikmet sormaya gelenlere acırım
Kendi derdime çarem yok, ağlarım
İlacım olsa önce kel başıma sürerim
Deli akan akarsudan ak ilham alırım

Suyumun kaynağı pâkize bir aşk gibi
Birdenbire peydah oldu, zemzem gibi
Şairde canın yarısıdır ilham, can suyu
Özünden çıkmaya gör âlem kazar kuyu

Parlayan güneşmiş ilhama kaynak bulak
Bilinmezmiş sırrı, tükenmezmiş kutsi ulak
Şair, tepeden iner de kutsi emaneti verir
Kenarında oturana bol ferah, umut verir

Can dosta bakarak sunmuş emanetçiye kitabı
Nehrin karşı yakasında zombilere inat kitabı
Pötlek gözlüler, kine nefrete hapis sarhoşmuş
Şehvetine zebûn olanlar, zil zurna sarhoşmuş

Ekserisi çok çirkin cüzzamlılar, eğlenir zombiler
Şehvet, öfke ve akılda sınırsız yaşar ölü zombiler
Şair onlara uymayın der hikmetli sözler söylermiş
Geldiği yüksek tepeye döner, herkese laf söylermiş

Şairi seyredenler şaşarmış haline, pek küçümsermiş
Sen Derviş olamazsın diyen şiirini pek küçümsermiş
Gizli, sade derviş erenmiş, Ali, Hızır, İlyasmış mürşidi
Kendini bilmiş de okumuş, Kâinatın Sahibi tek mürşidi

Şair dedi: Sevgisi kuşatıcı ve herkese yetecek kadar
Azim ve Gafûr’dur, en büyük, celâli sultanlığı kadar
Merhameti, şefkati, keremi, sonsuza el açan hiç şair
Kırık hârâbe kalbleri onarsan yeter, dünya hiçtir şair

RÜYETI ŞÎR FÂRÛK TARAFINDAN YAZILDI. .

SIZDEN GELENLER

Herkul.org,da yayınlanmıştır

Rüyeti Şîr Fârûk

Toronto, Kanada

28 Haziran 2012